ضرب و جرح

ضرب و جرح

ضرب به صدماتی گفته می‌شود که وارد کردن آن‌ها باعث از هم جدا‌شدن نسوج و خون‌ریزی ظاهری بدن نمی‌شود و صرفاً منجر به کبودی، سرخ‌شدگی یا تورم و… می‌شود.

جرح به آسیب‌هایی گفته می‌شود که باعث از هم جدا شدن بافت‌های بدن شده و با خون‌ریزی ظاهری و بیرونی همراه است، مانند خراشیدگی، بریدگی.

ضرب‌ و‌جرح گاهی ممکن است با شکستگی استخوان‌ نیز همراه باشد یا باعث شود که یکی از حواس شخص مصدوم از بین برود یا درست عمل نکند یا حتی عقل مصدوم هم زائل شود.

ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی در خصوص مجازات ضرب و جرح بیان می دارد: «هر کس عمدا به دیگری جرح یا ضربی وارد آورد که موجب نقصان یا شکستن یا از کار افتادن عضوی از اعضا یا منتهی به مرض دائمی یا فقدان یا نقص یکی از حواس یا منافع یا زوال عقل مجنی‌علیه شود، در مواردی که قصاص امکان نداشته باشد، چنانچه اقدام وی موجب اخلال در نظم، صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران باشد، به ۲ تا ۵ سال حبس محکوم خواهد شد و در صورت درخواست مجنی‌علیه، مرتکب به پرداخت دیه نیز محکوم می‌شود. بنابراین، یکی از فرض‌هایی که مرتکب ضرب وجرح علاوه بر دیه به تعزیر نیز محکوم می‌شود، وقتی است که به تشخیص قاضی، اقدام او نظم و امنیت جامعه را مختل کرده باشد.»

  توبه و مجازات آن

ضارب درصورتیکه از اسلحه یا چاقو و امثال آن استفاده کرده باشد، مطابق تبصره ماده ۶۱۴ قانون تعزیرات به سه ماه تا یك‌سال حبس محكوم خواهد شد.

تبصره ماده ۶۱۴- در صورتی که جرح وارده منتهی به ضایعات فوق نشود و آلت جرح اسلحه یا چاقو و امثال آن باشد مرتکب به سه ماه تا یک ‌سال حبس محکوم خواهد شد.

گاهی ممکن است که کسی بدون استفاده از سلاح سرد یا گرم به دیگری ضربه‌ای وارد کند که هیچ‌گونه آثار ظاهری حتی در حدّ سرخ‌شدگی و کبودی در بدن شخص مضروب باقی نگذارد. در این مورد پرداخت دیه منتفی است، اما طبق ماده ۵۶۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ امکان محکومیت مرتکب به ۹۱ روز تا ۶ ماه حبس یا ۱۱ تا ۳۰ ضربه شلاق وجود دارد.

ضرب و جرحی موجب قصاص می شود که عمدی باشد. شرایط جنایت عمدی در ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی بیان شده است.

شرایط قصاص در مواد ۳۰۱ به بعد قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ بیان شده است. البته در صورتی حکم به قصاص داده می‌شود که مرتکب جرح، پدر یا از اجداد پدری قربانی جرم نباشد و مجنیٌ‌علیه هم عاقل و در دین با مرتکب مساوی باشد.

شرایط قصاص عبارتند از :محل عضو مورد قصاص با مورد جنایت یکی باشد؛قصاص با مقدار جنایت مساوی باشد؛خوف تلف مرتکب یا صدمه بر عضو دیگر نباشد؛قصاص عضو سالم در مقابل عضو ناسالم نباشد؛قصاص عضو اصلی در مقابل عضو غیراصلی نباشد؛ قصاص عضو کامل در مقابل عضو ناقص نباشد.

  دفاع مشروع

دیه صدماتی که موجب تغییر رنگ پوست و ضرب در فرد می شود، طبق قانون مجازات اسلامی بدین شرح است:

– سیاه شدن پوست صورت، شش‌هزارم؛

– کبودشدن آن، سه‌هزارم؛ و سرخ شدن آن، یک‌ونیم‌هزارم دیه کامل

– تغییر رنگ پوست سایر اعضا، حسب مورد، نصف مقادیر مذکور در فوق.
نحوه‌ی تعقیب و محکومیت مرتکب جرم

محکومیت ضارب به پرداخت دیه منوط به شکایت شخص آسیب دیه و تقاضای دیه ی صدمات وارد شده است. اگر ضرب و جرح منتهی به یکی از آسیب‌های شدید مندرج در ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی شده باشد، یا از سلاح و چاقو استفاده شده باشد، برای تعقیب متهم، ضرورتی به شکایت شاکی خصوصی نیست و حتی بدون شکایت مصدوم مرجع قضایی، متهم را تعقیب کرده و مجازات می‌کند. ضرب و جرح عمدی از جرایم غیرقابل گذشت است و برای تعقیب متهم نیازی به شکایت شاکی وجود ندارد.

در صورتی که از جمله ی موارد فوق نباشد، تعقیب متهم منوط به شکایت شاکی خصوصی است و در این فرض، شخص آسیب‌دیده فقط می‌تواند مطالبه‌ی دیه نماید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *