مزاحمت برای بانوان و کودکان

مزاحمت برای بانوان و کودکان: مقصود از تعرض و مزاحمت برای اطفال و بانوان این است که مرتکب جرم با حرکات و اعمال توهین آمیزی، موجب بی حرمتی به زن و یا کودک شود. مانند آنکه فردی مصرٌانه، زن یا کودک را در معابر و اماکن تعقیب کند و با وجود اعتراض و نارضایتی زن و کودک توجهی نکرده و همچنان به اعمال خود ادامه دهد.

بنابراین چنانچه فردی با حرکات و اعمال توهین‌آمیز خود موجبات آزار روانی زن یا کودک شود، مجرم است . هتک حرمت زن یا کودک در معابر و اماکن عمومی از جرایم عمدی بوده و وجود قصد مجرمانه برای وقوع عمل توهین‌آمیز یا ایجاد مزاحمت از طرف مرتکب مفروض و بدون نیاز به اثبات است. البته اثبات خلاف این امر از جانب متهم، موجب رفع مسئولیت کیفری او خواهد شد.

مزاحمت برای بانوان به دو صورت قابل تحقق می باشد:

• ایجاد مزاحمت‌ و تعرض نسبت به اطفال و بانوان در معابر یا اماکن عمومی
• ارتکاب عمل توهین‌آمیز در یکی از این دو محل نسبت به اشخاص مذکور

برای اینکه این عمل دقیقا مصداق جرم «مزاحمت برای بانوان و اطفال» تلقی شود، محل وقوع آن باید اماکن عمومی یا معابر باشد.

«معابر» عبارت از محل‌هایی است که رفت و آمد در آنها در همه اوقات شبانه‌روز برای عموم مردم آزاد است، مانند کوچه‌ها، خیابان‌ها، میدان‌ها و بزرگراه‌های داخل یا خارج شهرها.حضور داشتن یا نداشتن شهود برای تحقق جرم در این معابر شرط نیست.

معیار تشخیص عمل توهین‌آمیز و مزاحمت مخالف شئون، عرف رایج در محل وقوع جرم است. که بر اساس این عرف دادگاه حرکات و الفاظ مزاحمت برای بانوان و اطفال را احراز می کند.

کیفر مزاحمت برای بانوان

ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی در این باره بیان می دارد:

«هرکس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم‌اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شؤون و حیثیت به‌آنان توهین نماید به حبس از دو تا شش ماه و تا (۷۴) ضربه شلاق محکوم خواهد شد.»

ماده ۶۲۰ ـ هرگاه جرایم مذکور در مواد (۶۱۶) و (۶۱۷) و (۶۱۸)در نتیجه توطئه قبلی و دسته جمعی واقع شود هریک از مرتکبین به‌حداکثر مجازات مقرر محکوم خواهد شد.

مجازات مزاحمت

کیفر مزاحمت برای بانوان و اطفال در اماکن عمومی، حبس از ۲ تا ۶ ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق خواهد بود. البته هرگاه این جرم در نتیجه توطئه قبلی و دسته جمعی واقع شود، هر یک از مرتکبین به حداکثر مجازات مقرر محکوم خواهد شد.

این جرم جزء جرایمی است که دارای حیثیت عمومی بوده و با گذشت شاکی ، تعقیب یا اجرای مجازات متعرض متوقف نخواهد شد.

البته گذشت شاکی می تواند موجب تخفیف مجازات یا تبدیل مجازات مرتکب شود.