اثبات نسب

اثبات نسب: در ابتدا باید به معنای نسب اشاره کرد. نسب در لغت به معنای نژاد و خویشاوندی می باشد و اما در حقوق نسب رابطه مادر فرزندی و یا پدر فرزندی می باشد. به عبارتی روابط خونی فی مابین دو نفر است که یکی از آنها بدون واسطه از بطن دیگری پا به دنیا گذاشته است.نسب مشروع همان رابطه خونی و قانونی می‌باشد میان دو نفر اعم از پدر با فرزند و یا مادر با فرزند که ناشی از نکاح و ازدواج باشد. در واقع نسب دو نفر با یکدیگر زمانی نسب مشروع و قانونی می باشد که که به هنگام منعقد شدن نطفه فرزند، رابطه نکاح و ازدواج بین پدر و مادر ایجاد شده باشد

مراحل اثبات نسب

زمانی که نسب قانونی و شرعی کودکی محل اختلاف باشد برای اثبات آن باید سه چیز اثبات شود :

  • اثبات رابطه زوجیت
  • اثبات نسبت مادری
  • اثبات نسبت پدری.

تنها با اثبات همه این موارد است که دادگاه حکم به وجود رابطه نسبی می‌دهد.اولین اقدام برای اثبات رابطه نسب اثبات رابطه زوجیت می باشد که از راه های اثبات آن می‌توان به اقرار و سند نکاح اعم از عادی و رسمی اشاره کرد همچنین سوگند طرف مدعی وجود رابطه زوجیت در صورتی که شخص منکر از سوگند خوردن امتناع ورزد می تواند یکی از راه های اثبات رابطه زوجیت باشد.

مراجعه به وکیل دادگستری و استفاده از مشاوره حقوقی رایگان عدل جویان یکی از عاقلانه ترین راه ها برای پیگیری پرونده اثبات نسب می باشد .

اثبات نسب

اثبات نسب مادری و پدری

برای اثبات وجود رابطه نسبی بین فرزند و مادر در ابتدا باید ثابت شود که این زن به عنوان مادر کودک و فرزندی را به دنیا آورده است و سپس باید ثابت شود که این کودک همان فرزندی باشد که زن به دنیا آورده. بنابراین باید وضع حمل زن و هویت طفل اثبات شود.بیشترین دعوای در اثبات نسب مربوط به اثبات نسب پدری می باشد و اثبات نسب پدری کمی سخت تر و دشوارتر از اثبات نسب مادری است برای اثبات نسب پدری دلایل و اماره هایی بیان شده از جمله آنها اماره فراش و همچنین آزمایش خون و آزمایش DNA می باشد.

  ادله اثبات دعوی

اماره فراش

فراش در لغت به معنای بستن می باشد و اما در حقوق عبارت است از اینکه طفل در حد فاصل زمانی بین ۶ ماه تا ۱۰ ماه پس از رابطه نزدیکی بین زن و شوهر قانونی، به دنیا آمده باشد که در این صورت فرزند ملحق به شوهر می شود. در واقع اماره فراش بیانگر این نکته می باشد که اگر طفل در زمان زوجیت زن و مرد به دنیا بیاید، این طفل ملحق به شوهر می باشد.

موارد کاربرد اماره فراش

  •  موردی که طفل در زمان زوجیت به دنیا آمده است :

در قانون ایران طفلی که در زمان زوجیت متولد می‌شود، طبق قاعده فراش ملحق به شوهر می باشد. البته الحاق طفل در زمان زوجیت به شوهر دو شرط اساسی دارد و آن عبارت است از اینکه اولا: نزدیکی صورت گرفته باشد. ثانیا: از زمان نزدیکی و رابطه آنها ۶ ماه گذشته باشد و بیشتر از ده ماه نگذشته باشد. یعنی در حد فاصل بین شش ماه و ده ماه بعد از رابطه و نزدیکی زوجین، طفل به دنیا آمده باشد.

  • اجرای اماره فراش در مورد طفل متولد بعد از منحل شدن نکاح: اگر کودک بعد از منحل شدن نکاح، متولد شده باشد به مدت ده ماه امکان الحاق فرزند به شوهر سابق وجود دارد که در این مورد ۲ حالت قابل تصور می باشد: اول اینکه طفل قبل از ازدواج مجدد زن به دنیا آید، دوم اینکه زن بعد از انحلال نکاح اول مجددا ازدواج کرده و در دوران ازدواج دوم، طفل به دنیا آید.
  اعلام عدم فعالیت شرکت

اثبات نسب

اثبات نسب

فرض اول؛ متولد شدن طفل قبل از ازدواج مجدد زن: در صورتی که طفل بعد از انحلال نکاح و قبل از ازدواج مجدد زن به دنیا آمده باشد به شرطی که ده ماه از تاریخ انحلال نکاح نگذشته باشد، این طفل و فرزند ملحق به شوهر سابق خواهد بود.

فرض دوم؛ تولد فرزند بعد از ازدواج مجدد زن: در این مورد دو حالت قابل تصور می باشد:

  1.  موردی که این فرزند متولد شده از زن فقط ملحق به شوهر دوم است
  2. زمانی که زن بعد از منحل شدن نکاح و سپری شدن عده که بر گردن اوست ازدواج مجدد می کند و حد فاصل بین انحلال نکاح اول و دوم او ۷ ماه باشد و اتفاقا ۹ ماه بعد از ازدواج دوم فرزند به دنیا آید، در این حالت نظر به اینکه حداقل و حداکثر مدت الحاق به واسطه فراش ۶ ماه و ۱۰ ماه می باشد و کودک در این بازه زمانی به دنیا نیامده، این کودک فقط ملحق به شوهر دوم می شود.

موردی که طفل فقط ملحق به شوهر اول می باشد؛ برای مثال زنی از شوهرش جدا می شود و پس از سپری شدن عده، ازدواج می کند و پنج ماه هم از تاریخ نکاح جدید او می گذرد و فرزندی را به دنیا می آورد. در این حالت کودک قطعا متعلق به شوهر اول می باشد. زیرا که از تاریخ منحل شدن نکاح اول تا به دنیا آمدن فرزند ۹ ماه سپری شده و حداکثر مدت وضع حمل را که ۱۰ ماه می باشد را رد نکرده؛ باید توجه داشت که این زن و شوهر بنا بر فرضی که ما بیان کردیم باید در مدت عده با هم ازدواج و نکاح کرده باشند. پس نکاح دوم زن قطعا باطل می باشد.

  بازرس شرکت

آزمایش خون

دومین راه برای اثبات نسب پدری استفاده از آزمایشات گروه خونی می باشد. در صورتی که در اثبات نسب پدری اختلاف حاصل شود، آزمایشات گروه خونی می تواند اماره ای بر وجود یا عدم وجود نسب باشد که انجام آن با دستور دادگاه و توسط کارشناسان مربوطه به عمل می آید.

سومین راه برای اثبات نسب پدری، عوامل ارثی یا آزمایشات DNA می باشد. اینکه دو نفر از لحاظ ظاهر و فیزیکی و ویژگی‌های جسمانی کاملا شبیه به یکدیگر باشند، می تواند اماره ای بر وجود رابطه نسبی و خونی بین آن دو باشد. البته به صرف وجود چنین نشانه‌هایی نمی‌توان حکم به وجود رابطه نسبی فی مابین داد.

بلکه این تشابه در ویژگی های جسمی و بدنی فقط می‌تواند اماره ای بر وجود رابطه نسبی باشد که پس از انجام آزمایشات DNA نتیجه این آزمایشات می تواند در اثبات رابطه نسبی کمک کند. البته این ویژگی ها و خصوصیات توسط کارشناسان بررسی و اعلام می شود. بنابراین آزمایش های DNA که توسط کارشناسان انجام می گیرد، می تواند دلیلی برای اثبات نسب باشد.

روند رسیدگی

کسی که مدعی وجود رابطه نسبی با شخصی می باشد، باید دادخواستی را مبنی بر اثبات نسب و الزام ثبت احوال به صدور شناسنامه در دفاتر خدمات قضایی الکترونیکی قوه قضائیه تنظیم نمایند و پس از تعیین وقت رسیدگی و تشکیل جلسه خواهان باید ادله و مدارک خود که مثبت ادعای وی می باشد را در دادگاه صالح ارائه نماید و دادگاه در صورت نیاز طرفین دعوی را به انجام آزمایش های خون و یا DNA ملزم می کند و در صورت اثبات رابطه نسب بین شخص مدعی با خوانده دادگاه اقدام به صدور حکم مبنی بر اثبات نسب می کند و طی حکمی اداره ثبت احوال را ملزم به صدور شناسنامه برای فرد مدعی رابطه نسبی می‌ نماید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *