ملاقات در بازداشت موقت، اعتراض به بازداشت موقت چگونه است؟

ملاقات در بازداشت موقت : قرار بازداشت موقت شدیدترین قرار تامینی در برخی از جرایم است. یکی از مسائلی که در زمینه حقوق متهم در بازداشت موقت مطرح می گردد امکان ارتباط با جهان خارج و اشخاص مختلف اعم از خانواده، دوستان و یا وکلا و مشاوران حقوقی است. این مقاله با هدف بررسی حقوق متهم در این زمینه نگارش یافته و اطلاعات مفیدی را در این خصوص ارائه می نماید. در ادامه مقاله ملاقات در بازداشت موقت، پس از ذکر موارد صدور قرار بازداشت موقت و علت آن به بررسی امکان و یا عدم امکان ملاقات فرد با افراد دیگر می پردازیم.

موارد صدور قرار بازداشت موقت

با توجه به ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری، در خصوص ملاقات در بازداشت موقت، صدور قرار بازداشت موقت جایز نیست مگر در مورد جرایم زیر که دلایل قرائن و امارات کافی بر توجه اتهام به متهم دلالت کند:
الف.جرایمی که مجازات قانونی آنها سلب حیات، حبس ابد یا قطع عضو و جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی که میزان دیه آنها ثلث دیه کامل یا بیش از آن است.
ب. جرایم تعزیری که مجازات آن ها درجه ۴ و بالاتر باشد.
ج. جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور که مجازات قانونی آنها درجه ۵ و بالاتر است.
د. ایجاد مزاحمت و آزار و اذیت بانوان و اطفال و تظاهر به قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت برای اشخاص که به وسیله چاقو یا هر نوع اسلحه انجام شود.
ر. سرقت، کلاهبرداری، ارتشا اختلاس و خیانت در امانت، جعل و استفاده از سند مجعول در صورتی که مشمول بند ب این ماده نباشد و متهم دارای یک فقره سابقه محکومیت قطعی به علت ارتکاب هر یک از جرایم مذکور باشد.

  جرایم مطبوعاتی

ملاقات در بازداشت موقت

شرایط صدور قرار بازداشت موقت

پیش از اینکه در باره نحوه ملاقات در بازداشت موقت نحوه راهکار ارائه دهیم شما عزیزان باید بدانید که  ماده ۲۳۸ قانون آیین دادرسی کیفری بیان نموده است که صدور قرار بازداشت موقت در موارد مذکور در ماده قبل منوط به وجود یکی از شرایط زیر است:

  •  آزاد بودن متهم موجب از بین رفتن آثار و ادله جرم یا باعث تبانی با متهمان دیگر یا شهود و مطلعان واقع گردد و یا سبب شود شهود از ادای شهادت امتناع کنند.
  • بیم فرار یا مخفی شدن متهم باشد و به طریق دیگری نتوان از آن جلوگیری کرد.
  • آزاد بودن متهم مخل نظم عمومی باشد و موجب به خطر افتادن جان شاکی، شهود و خانواده آنان و یا خود متهم باشد.
    حال سوال این است که چنین متهمین حق ارتباط با افرادی در خارج از بازداشتگاه را دارد؟ این مسئله ایست که در ادامه مقاله به آن خواهیم پرداخت.

قانون اساسی در خصوص حقوق متهم چه می گوید؟

مهمترین اصلی که در قانون اساسی و در خصوص حقوق افراد بخصوص متهمین مورد توجه واقع شده و تمامی قضاوت‌ها و اعمال اجرایی را تحت تاثیر قرار می دهد اصل سی و هفتم و یا همان اصل برائت است. قانون اساسی در اصل سی و هفتم بیان می‌کند:
اصل بر برائت است و هیچ کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.
بنابراین می‌توان با توجه به عدم اثبات جرم در زمان بازداشت موقت، متهم را از تمامی حقوق انسانی از جمله ملاقات با افراد و ارتباط با جهان خارج بهره مند دانست.

  مزاحمت تلفنی و مجازت آن

ملاقات در بازداشت موقت با متهم در آیین نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور

اصل سی و هفتم قانون اساسی، موجبات تصویب برخی از قوانین کاربردی همچون ماده ۱۸۷ آیین نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور و در راستای دفاع از حقوق متهم را فراهم نموده است.بر طبق این ماده:
وکلای دادگستری در صورت داشتن وکالت نامه رسمی برای حفظ حقوق موکل خود می توانند با اخذ مجوز کتبی از قاضی مربوط یا قاضی ناظر در ساعت های اداری به زندان مراجعه و با ارائه‌ وکالتنامه رسمی به رئیس زندان در صورت امکان در اتاق مخصوص و مجزا از اتاق ملاقات عمومی با موکلان خود ملاقات نمایند و در صورت ممنوع الملاقات بودن محکوم، ملاقات با نظر مقامات قضایی مربوطه انجام گیرد و بدیهی است که مقدمات تنظیم وکالتنامه رسمی توسط مسئولان موسسه یا زندان فراهم خواهد شد.

مهمترین قوانین مربوط به ملاقات با متهم در بازداشت موقت

مهمترین بخش از قوانین داخلی که به صورت واضح و مستقیم در خصوص حق ملاقات متهم با خانواده و وکلا نگاشته شده است بخش سوم آیین نامه اجرایی امور زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور است و در آن حق ملاقات با جهان خارج به عنوان یکی از حقوق بدیهی متهم عنوان شده است. ماده ۱۸۰ این قانون بیان می دارد:

کلیه محکومان و متهمان تحت نظارت کامل بر طبق مقررات این آیین‌نامه مجاز به داشتن ارتباط با بستگان و آشنایان خود می باشند و این ارتباط به وسیله ملاقات و مکاتبه ها انجام می پذیرد.
ارسال نامه بارزترین مصداق ارتباط مکاتباتی است. اما همین ماده به عنوان مهمترین ماده مربوط به ملاقات در بازداشت موقت، طی یک تبصره اعلام می‌کند که ممکن است حق ملاقات با متهم تحت تاثیر برخی از جریانات قرار گرفته و ممنوع اعلام شود با این حال این محدودیت صرفا تا زمان آغاز محاکمه امکان دارد و پس از آن هیچ فردی نمی‌تواند مانع از ملاقات متهم و وکیل گردد.

  مالخر یا مال خر کیست

ممنوع الملاقات شدن متهم در بازداشت موقت

یک نکته مهم در ملاقات در بازداشت موقت آن است که؛ در صورتی که جرم ارتکابی یکی از جرائم ذیل باشد متهم به مدت یک هفته ممنوع الملاقات شده و حتی امکان ملاقات با وکیل را نیز ندارد. این جرایم برطبق ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری عبارتند از :

  • جرایم مشمول بند الف (جرایمی که مجازات قانونی آنها سلب حیات، حبس ابد یا قطع عضو و جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی که میزان دیه آنها ثلث دیه کامل یا بیش از آن است.)
  • جرایم مشمول ج (جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور که مجازات قانونی آنها درجه ۵ و بالاتر است.)
  • جرایم مشمول بند ر(سرقت، کلاهبرداری، ارتشا اختلاس و خیانت در امانت، جعل و استفاده از سند مجعول در صورتی که مشمول بند ب این ماده نباشد و متهم دارای یک فقره سابقه محکومیت قطعی به علت ارتکاب هر یک از جرایم مذکور باشد.)
    این ممنوعیت صرفا به مدت یک هفته جریان دارد و تداوم آن پس از یک هفته مشمول افعال غیر قانونی می گردد مگر اینکه همچنان دلیل موجه و قانونی جهت اعمال این محدودیت وجود داشته باشد.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *